Opnieuw verliefd op Pride and Prejudice
Het begon voor mij allemaal met Bridget Jones’s Diary.
De eerste film kwam uit in 2001. Ik denk dat ik hem destijds in de bioscoop heb gezien, al weet ik dat niet meer helemaal zeker. Wat ik wél weet, is dat ik hem daarna nog ontelbare keren heb gekeken. Samen met vriendinnen lag ik iedere keer weer dubbel.
Laatst keek ik hem opnieuw. Nog steeds erg grappig, maar ook duidelijk een film van zijn tijd. Sommige grappen zouden vandaag de dag waarschijnlijk niet meer zo gemaakt worden en zijn nu eigenlijk vooral grappig omdat ze zo vreselijk fout zijn.
Als tiener hield ik ontzettend van films en series. Toen ik ontdekte dat Bridget Jones’s Diary losjes was geïnspireerd op Pride and Prejudice, wilde ik natuurlijk ook de beroemde BBC-serie zien. Ook die heb ik meerdere keren bekeken. Opvallend genoeg las ik Jane Austens boek pas veel later, ook al las ik ook toen al graag. Ook de film uit 2005, die voor mij misschien wel de mooiste Austen-verfilming is die ik ken, ontdekte ik pas jaren later.
Waarom ik dit nu vertel?
Omdat ik Pride and Prejudice onlangs voor het eerst in het Engels heb gelezen.
Een van mijn dochters leest het liefst in het Engels. Daardoor kwam ik erachter hoeveel er eigenlijk verloren gaat in een vertaling. Hoe zorgvuldig een vertaler ook te werk gaat, sommige woorden, nuances en grapjes laten zich nu eenmaal niet één op één vertalen.
Ik hield altijd al van Pride and Prejudice, maar de Engelse uitgave heeft me verrast.
Waar de Nederlandse vertaling voor mijn gevoel soms wat afstandelijk en gedateerd was, wilde ik in het Engels steeds verder lezen. Tegelijkertijd wilde ik juist níét dat het boek uit zou zijn. Na het lezen van de laatste bladzijde was ik eigenlijk nog helemaal niet klaar om afscheid te nemen van Darcy en Elizabeth.
Jane Austen schrijft met zoveel humor en zoveel oog voor detail dat ik mezelf regelmatig in de bossen van Pemberley waande. Ik hoorde Mr. Bennet bijna zuchten, moest glimlachen om de onuitstaanbare Mr. Collins en ontdekte dat Mr. Darcy eigenlijk veel minder serieus is dan de meeste verfilmingen laten zien.
Het voelde alsof ik het verhaal opnieuw leerde kennen.
Heb jij wel eens iets van Jane Austen gelezen? En zo ja, welk boek zou je mij aanraden om hierna te lezen?
Liefs!
──────── ♥ ────────