Een Sardijns gerecht: coratella

Al voordat we aankwamen op Sardinië had ik contact opgenomen met de camping met de vraag of ze iemand wisten die ons traditioneel Sardijns kon leren koken. Het hoefde geen officiële workshop te zijn. Het mocht ook gewoon iemand zijn die van koken hield en het leuk vond om ons iets te leren.
Er kwam een enthousiaste mail terug. Hun chef zou wel iets met ons kunnen doen. We zouden het na aankomst verder bespreken.

Eenmaal hier leek het alleen bijna in het water te vallen. Iemand anders had de organisatie overgenomen en het ’traditioneel Sardijns koken’ was veranderd in pasta en pizza.
Op zich leuk, maar niet iets waarvoor ik een workshop zou boeken. Zeker niet omdat we inmiddels al meerdere pastaworkshops hebben gevolgd.

We vonden nog andere leuke workshops in de omgeving. Sardijns gebak. Culurgiones. Maar niets bleek op zo’n korte termijn nog te lukken. Zo jammer. We hadden hier al maanden naar uitgekeken.

Toen we opnieuw contact opnamen met de camping, begrepen ze gelukkig ook dat pasta en pizza niet helemaal was waar we het eerder over hadden gehad. Aanvankelijk kreeg ik te horen dat ze dachten dat het niet meer zou lukken om op zo’n korte termijn iets anders te regelen.

Maar… 🙂
Een paar uur later kwam er een tweede mail.

Wat zoekt u precies? Gewoon uit interesse.

Toen begon er bij mij al iets te kriebelen en dacht ik: hm. Misschien komt er toch nog iets.
De volgende dag kreeg ik inderdaad opnieuw een mail. Dit keer met twee traditionele gerechten waaruit we mochten kiezen.
Het werd coratella.
Een traditioneel gerecht met orgaanvlees dat ook op Sardinië veel wordt gegeten. Hier wordt veel van het dier gebruikt, dus ook de delen die we in Nederland wat minder gewend zijn om te eten. Vandaag maakten we het met orgaanvlees van lam: lever, hart en longen.

De chef sprak geen woord Engels, maar wist ons toch ontzettend veel duidelijk te maken. Iets wat vrij gebruikelijk is bij Sardijnen, weet ik inmiddels. 🙂 Ze vinden wel een manier om te communiceren en vinden het leuk om hun verhalen te delen.

Af en toe kwam er iemand anders van het personeel de keuken binnen. Soms om te vertalen wat de chef ons wilde vertellen. Maar veel vaker om enthousiast te vertellen over hun eigen ervaringen met het gerecht, te benadrukken hoe lekker het was of foto’s te maken van de ingrediënten en de bereiding.

En dit was dus precies het soort workshop waarop we hadden gehoopt.

Het was geen ingewikkeld recept, maar gewoon iets dat de mensen hier thuis graag maken. En iets wat we zelf ook vaker kunnen maken als we dat willen.

Orgaanvlees klinkt natuurlijk best een beetje spannend. Maar zowel ik als drie van de vier tieners met wie ik was, vonden het erg lekker.
Ondertussen vond in de ruimte naast ons een pizzaworkshop plaats.
Een van de tieners keek die kant op en zei:
‘Dit is zo leuk. Iedereen kan wel pizza maken, maar niet iedereen kan dit.‘

Wij maakten de coratella op Sardinië met lamslever, -hart en -long. Volgens Monica, de chef die ons het gerecht leerde maken, kun je coratella maken met de organen van ieder dier. Omdat lamsorganen in Nederland niet altijd even makkelijk verkrijgbaar zijn, heb ik hieronder de baktijden voor kip genoteerd.

Bereiding

– Snijd een ui in ringen en bak deze in olijfolie op middelhoog vuur, ongeveer 5 tot 8 minuten, tot de ui zacht is.
– Voeg het hart, de long (als je die kunt krijgen), laurier en zout toe. Snijd het hart eventueel eerst in stukken. Bak ongeveer 8 tot 10 minuten. Zonder long is ongeveer 5 tot 7 minuten voldoende.
– Voeg de lever toe en bak nog ongeveer 4 tot 5 minuten.
– Schenk er een flinke scheut droge witte wijn bij en laat ongeveer 2 minuten pruttelen.
– Voeg eventueel groene olijven toe en laat alles nog ongeveer 3 tot 5 minuten samen garen.

Serveer eventueel met wat vers citroensap.

──────── ♥ ────────